تنقيش ( tanqic ) م . ع . نگاشتن و نگار كردن . تنقيص ( tanqis ) م . ع . كم كردن ( شدد للكثرة ) . تنقيض ( tanqiz ) م . ع . بيرون آوردن اسب نره را بىاستوارى نعوظ . تنقيط ( tanqit ) م . ع . خجك نهادن حرف را ( شدد للكثرة ) . تنقيل ( tanqil ) م . ع . نيكو نمودن نعل و موزه و خف شتر را . و بسيار نقل و حركت دادن يق نقلته تنقيلا . تنقيه ( tanqie ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پاكى و صافى و پاك و پاك كردن و لاروب كردن . و مسهل و حقنه . و تنقيه شدن : پاك شدن و صاف گشتن . و تنقيه دادن : مسهل دادن و حقنه دادن . و تنقيه كردن : مسهل خوردن و اماله كردن و پاك و پاكيزه و صاف كردن . و تنقيهء قنوة : پاك كردن و لاروب كردن قنوة . تنك ( tanok ) و ( tonok ) ص . پ . باريك و نازك و لطيف و كم و رقيق . و لاغر و كم زور و ناتوان . و سست و نرم . تنك ( tanok ) و ( tonok ) ا پ . نان نازك . تنك آب ( tonok - b ) ص . پ . كم عمق و پاياب و آب كم عمق . تنكابن ( tank bon ) ا خ . پ . نام ولايتى از مازندران . تنكار ( tank r ) ا . پ . داروئى كه بوره نيز گويند . تنكاع ( tank ' ) م . ع . نكع نكعا و تنكاعا . مر . نكع . تنكب ( tanakkob ) م . ع . برگشتن . و تيردان يا كمان بر دوش افگندن . تنك بزم ( tanok - bazm ) ص . پ . كسى كه در مجالس بىمعنى مىگويد و مسخره . تنك بهره ( tanok - bahre ) ص . پ . آنكه حصه و بهرهء وى كم باشد . تنك بيز ( tanok - biz ) ا . پ . موبيز نازك و اعلا . تنك حواس ( tonok - hav s ) ص . پ . هوشيار و واقف و عاقل . تنك حواسى ( tonok - hav si ) ا . پ . دانائى و عاقلى . تنكر ( tanakkor ) م . ع . ديگرگون شدن . و بدحال گشتن از حال نيكو . تنك روزى ( tanok - ruzi ) ص . پ . كسى كه معاش و وجه گذران وى اندك باشد . تنك روشنائى ( tanok - rovcan i ) ص . پ . داراى اندك روشنى . تنك روى ( tanok - ruy ) ص . پ . كسى كه بدون ابرام درخواست چيزى كند . تنكره ( tankare ) و ( tankere ) ا . پ . ديگ و ديگ مسى . تنك ريش ( tonok - ric ) ص . پ . كسى كه ريشش نازك بوده و انبوه نباشد . تنكس ( tanakkos ) م . ع . نگونسار شدن . تنك سرمايه ( tanok - sarm ye ) ص . پ . آنكه دارى سرمايهء اندك باشد تنك صبر ( tonok - sabr ) ص . پ . كم صبر و بىتحمل . تنكظ ( tanakkoz ) م . ع . پيچيده گرديدن . و زفتى ورزيدن . و دشوار حال شدن در سفر . تنك ظرف ( tanok - zarf ) ص . پ . سخن چين و نمام و ياوه گو و گول و احمق و ساده دل و بىعيب و بىريا . تنك فهم ( tanok - fahm ) ص . پ . كسى كه قوهء مدركهء وى سست و ضعيف باشد . تنك مزاج ( tonok - mez j ) ص . پ . خيالى و وهمى و تندخو . تنك موى ( tonok - muy ) و ( tanok - movy ) ص . پ . آنكه موى سر و ريش وى انبوه نبود و كم موى باشد . تنكوب ( tankub ) ا . پ . آچارى كه از ماست و سير و مغز گردكان سازند . تنكه ( tanke ) و ( tanake ) و ( tonoke ) ا . پ . برگه‌اى از هر فلزى و ورق طلا و ورق نقره . و پول رايج و قسمى از سكه . تنكه ( tonoke ) ا . پ . تنبان چرمى كوتاهى تا زانو كه كشتى گيران پوشند . تنكيب ( tankib ) م . ع . برگشتن . و يك سو شدن . و يك سو گردانيدن ( لازم و متعدى است ) و برگشتن از راه يق نكبه الطريق و نكب به اى عدل عنه . تنكير ( tankir ) م . ع . ديگرگون كردن . و ناشناس ساختن . و نكره گردانيدن اسم را . تنكيره ( tankire ) ا . پ . ديگ و ديگ مسين . تنكيس ( tankis ) م . ع . نگونسار گردانيدن . تنكيظ ( tankiz ) م . ع . شتابانيدن . تنكيع ( tanki ' ) م . ع . عيش كسى را تيره كردن بشتابانيدن . تنكيف ( tankif ) م . ع . نكفت الابل : پيدا گرديد غدود در بن زنخ شتران . تنكيل ( tankil ) م . ع . عقوبت كردن . و رسوا نمودن . و عبرت ديگران گردانيدن . و بر گردانيدن . و رسانيدن . و يكسو كردن از آنچه نزد كسى بوده باشد . تنگ ( tang ) ا و ص . پ . بىوسعت و ضيق و كم عرض و نقيض فراخ . و معبر و كوچه . و كم و قليل و نادر و كمياب و عديم المثال و ناياب و ناميسر . و پنهان و ناپديد . و بقچه و بسته و خريطه و پشتواره . و بسيار